چهارم اکتبر؛

"آدم‌هایی که بیشتر از من و توسرشان می‌شود، می‌گویند: انسان‌ متمدن آن کسی است که در تنهایی احساس تنهایی نکند. تو باید برای خودت یک دنیای درونی داشته باشی و همچنین تکیه‌گاه‌های ثابت روحی و فکری. یعنی در عین حال که در میان مردم زندگی می‌کنی، خود را کاملا از آنها بی‌نیاز بدانی. مردم هیچ‌چیز به ما نمی‌دهند که خودمان از بدست آوردنش عاجز باشیم. از مردم فقط رنج و ناراحتی و سروصدای بی‌خود نصیب آدم می‌شود." 

از نامه‌های فروغ فرخ‌زاد به برادرش، فریدون فرخ‌زاد.